تعریف

آنفولانزا یک عفونت ویروسی می باشد که به سیستم تنفسی حمله می کند (بینی، گلو و ریه ها).
در بیشتر افراد آنفولانزا خودبخود بهبود می یابد، اما گاهی اوقات آنفولانزا و عوارض آن می توانند کشنده باشند.
افرادی که در معرض خطر بالاتری جهت ابتلا به عوارض هستند، عبارتند از:
  • کودکان کمتر از 5 سال ، به ویژه بچه های زیر 2 سال
  • بالغین مسن تر از 65 سال
  • ساکنین خانه سالمندان و سایر مراکز نگهداری شبانه روزی
  • زنان باردار
  • افراد با سیستم ایمنی ضعیف شده
  • افراد با بیماری های مزمن مانند آسم ، بیماری قلبی، بیماری کلیوی و دیابت
  • افراد خیلی چاق ، که BMI ( شاخص توده بدنی) انها 40 یا بیشتر باشد
 
بهترین دفاع در برابر آنفولانزا، واکسیناسیون سالانه می باشد.
تعریف

علائم

در ابتدا علایم آنفولانزا شبیه به یک سرما خوردگی می باشد و آبریزش بینی، عطسه و گلودرد را دارد، اگرچه سرماخوردگی  روند آهسته ای دارد ولی آنفولانزا به صورت ناگهانی آشکار می گردد و علایم شدیدتر دارد.

 
علایم و نشا نه های شایع آنفلونزا عبارتند از:
  • تب بالاتر از 38 درجه سانتی گراد
  • درد عضلات به ویژه پشت ، دست ها و پاها
  • عرق کردن و لرزیدن
  • سردرد
  • سرفه مداوم و خشک
  • خستگی و ضعف
  • گرفتگی بینی
  • گلودرد
 
علائم

علل و فاکتورهای خطر

ویروس آنفولانزا ، از طریق هوا و به وسیله ذراتی که به وسیله شخص مبتلا در هنگام سرفه، عطسه و صحبت کردن ، ایجاد می شوند، منتقل می گردد. ممکن است شخص مستقیمآ این ذرات را تنفس کند یا میکروب ها از طریق یک وسیله آلوده مانند تلفن یاکیبورد کامپیوتر، به چشم ها ، بینی یا دهان منتقل شوند.افراد آلوده به ویروس ممکن است از چند روز قبل از شروع علایم آنفولانزا تا 5 روز بعد از شروع علایم ، ویروس را انتقال بدهند. اگرچه بعضی افراد تا 10 روز بعد از ایجاد علایم نیز، عفونی هستند.
ویروس های آنفولانزا ، به صورت مداوم در حال تغییر هستند و گونه های جدید ویروس به طور منظم ایجاد می شوند. اگر شخص در گذشته ، دچار آنفولانزا شده باشد، بدن آنتی بادی  بر علیه این ویروس خاص ایجاد می کند. اگر در آینده ویروس آنفولانزا، شبیه به این ویروس  وارد بدن شود، آنتی بادی ها جلوی بیماری را گرفته یا شدت آنرا کم می کنند.اما آنتی بادی هایی که بر علیه ویروسهای آنفولانزا در گذشته ایجاد شده اند ، نمی توانند بر ضد ویروس های جدید که خیلی متفاوت از انواع قبلی هستند ، ایمنی ایجاد کنند.

علل و فاکتورهای خطر

درمان

معمولآ برای درمان آنفولانزا، استراحت در تخت خواب و مصرف مقدار زیادی مایع ، کافی می باشد. اما در بعضی موارد پزشک، داروهای ضد ویروسی مانند اسلتامیویر (Oseltamivir) یا زانامیویر (Zanamivir) تجویز می کند.
اگر این داروها، بلافاصله بعد از شروع علایم مصرف شوند، می تواند طول دوره بیماری را یک روز کاهش دهند و به جلوگیری از ایجاد عوارض جدی آنفولانزا کمک کنند.
اسلتامیویر یک داروی خوراکی می باشد، در صورتی که زانامیویر یک داروی استنشاقی می باشد که نباید در بیماران  با مشکلات تنفسی مثل آسم و بیماری ریوی استفاده شود.عوارض جانبی داروی ضد ویروس  تهوع و  استفراغ  می باشند، که این عوارض با مصرف این داروها  با  غذاها ، کاهش می یابند. اسلتامیویر ممکن است همراه با هذیان(delirium  ) و رفتارهای آسیب به خود ، به ویژه در نوجوانان می باشد.
درمان

پیشگیری

راهکارهایی که در تصویر سمت چپ  پیشنهاد شده است، برای پیشگیری از آنفولانزا مفید می باشند.
پیشگیری